در کرانههای رود گنگ واقع شده است،, بنارس (که در ایالت اوتار پرادش با نامهای کاشی یا بنارس نیز شناخته میشود) یکی از قدیمیترین شهرهای مسکونی جهان و قلب معنوی هندوئیسم است. میلیونها زائر هر ساله برای غسل در رودخانه مقدس گنگ، انجام مراسم مذهبی و رهایی از چرخه تولد دوباره به این شهر سفر میکنند. گاتها، معابد و محلهای سوزاندن اجساد در این شهر، نشاندهنده عطش عمیق معنوی است.
شرق اوتار پرادش محل یکی از بالاترین تراکم گروههای مردمیِ دستنیافتنی (UPG) در هند است. از جمله آنها میتوان به موارد زیر اشاره کرد: بوجپوری مردم،, ملاح (قایقرانان)،, دام جامعه،, جولاها (بافندگان) و جوامع متعدد دالیت. بسیاری از آنها به انجیل به زبان و فرهنگ خود دسترسی کمی دارند یا اصلاً دسترسی ندارند.
واراناسی، به عنوان یک مرکز بزرگ مذهبی و فرهنگی، بر میلیونها نفر در سراسر شمال هند تأثیر میگذارد. در طول دیوالی، هزاران چراغ، سواحل رودخانه را روشن میکنند، زیرا خانوادهها برای رفاه، برکت و آغازهای جدید دعا میکنند. این امر، این زمان را به زمانی استراتژیک برای دعا تبدیل میکند تا کسانی که به دنبال نور معنوی هستند، با عیسی مسیح، نور واقعی جهان، روبرو شوند. اگرچه کلیسا در حال رشد است، اما مؤمنان اغلب تحت قوانین ضد تغییر مذهب اوتار پرادش با طرد اجتماعی، آزار و اذیت و فشار فزاینده روبرو میشوند.
تمرکز روی: اوتار پرادش شرقی: بنارس
نکات دعا
“اما هرگاه کسی به سوی خداوند روی آورد، حجاب برداشته میشود. اکنون خداوند روح است، و هر جا که روح خداوند باشد، آنجا آزادی است.” دوم قرنتیان ۳:۱۶-۱۷
“خداوند شبان من است، من به هیچ چیز محتاج نیستم. او مرا در مراتع سرسبز میخواباند، مرا در کنار آبهای آرام رهبری میکند، روح مرا تازه میکند. او به خاطر نام خود مرا در راههای درست هدایت میکند. حتی اگر از تاریکترین دره نیز عبور کنم، از هیچ بدی نخواهم ترسید، زیرا تو با من هستی؛ عصا و چوبدستی تو، مرا تسلی میدهند.” مزمور ۲۳: ۱-۴ (NIV)
“مرا خواهید طلبید و چون مرا با تمامی دل خود بجویید، مرا خواهید یافت. خداوند میگوید: من را خواهید یافت و شما را از اسارت باز خواهم آورد.” ارمیا ۲۹:۱۳-۱۴ (NIV)


