کویته

پاکستان

برگرد

من در کویته زندگی می‌کنم - شهری که با کوه‌ها، گرد و غبار و بقا شکل گرفته است. کویته که با تپه‌های ناهموار احاطه شده و نزدیک به مرز افغانستان است، مانند لبه‌ی همه چیز به نظر می‌رسد. کامیون‌ها با غرش از میان آن عبور می‌کنند و کالاها و داستان‌هایی از مکان‌های دور را حمل می‌کنند. پناهندگان بی‌سروصدا از راه می‌رسند و در چشمانشان فقدان را حمل می‌کنند. زندگی در اینجا سخت است، اما صادقانه است. مردم تحمل می‌کنند زیرا مجبورند.

کویته شهری با اقوام مختلف - بلوچ، پشتون، هزاره و خانواده‌های افغان - است که هر کدام تاریخ مبارزات خود را دارند. خشونت و ترس تقریباً هر خانواده‌ای را تحت تأثیر قرار داده است. بازارها پس از حملات بازگشایی می‌شوند. کودکان پس از غم و اندوه به مدرسه بازمی‌گردند. صدای دعا روزانه بلند می‌شود، اما صلح شکننده و همیشه دور از دسترس به نظر می‌رسد.

پیروی از عیسی در اینجا به معنای زندگی محتاطانه و شجاعانه است. مؤمنان کم هستند، اجتماعات کوچک هستند و ایمان اغلب پنهان است. با این حال، من خدا را در حال کار دیده‌ام - در اعمال دلسوزانه، در رویاهایی که قلب‌ها را به حرکت در می‌آورد، در گفتگوهای آرامی که درهایی را می‌گشاید که هیچ‌کس انتظارش را ندارد. کویته ممکن است مانند یک منطقه مرزی پر از درگیری به نظر برسد، اما من معتقدم که این شهر همچنین دروازه‌ای از امید است. آنچه خدا در اینجا آغاز می‌کند، می‌تواند از میان کوه‌ها و مرزها عبور کند و به مکان‌هایی که مدت‌ها به روی انجیل بسته بوده‌اند، برسد.

تاکید نماز

دعا کنید برای کویته، جایی که صلح الهی در منطقه‌ای که مدت‌هاست با ترس، خشونت و بی‌ثباتی شکل گرفته است، تجربه خواهد شد.
(مزمور ۲۹:۱۱)
دعا کنید برای پناهندگان و خانواده‌های آواره افغان در کویته، برای مواجهه با عیسی به عنوان پناهگاه و شفادهنده واقعی خود.
(مزمور ۴۶:۱)
دعا کنید برای مردم بلوچ، پشتون و هزاره، انجیل را با قلب‌های باز و فراتر از نسل‌ها درگیری بپذیرند.
(اشعیا ۵۵:۱)
دعا کنید برای مؤمنان پنهان در کویته با شجاعت، خرد و محافظت ماوراءالطبیعه تقویت شوند.
(دوم تیموتائوس ۱:۷)
دعا کنید برای کویته به دروازه‌ای از امید تبدیل خواهد شد - جایی که مژده عیسی از مرزها به مناطق دست‌نخورده جاری می‌شود.
(اشعیا ۵۲:۷)