ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ ਕੋਇਟਾ

ਮੈਂ ਕਵੇਟਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ - ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸ਼ਹਿਰ ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ, ਧੂੜ ਅਤੇ ਬਚਾਅ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਅਫਗਾਨ ਸਰਹੱਦ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਕਵੇਟਾ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਟਰੱਕ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਸਾਮਾਨ ਅਤੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਲੈ ਕੇ। ਇੱਥੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਔਖੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇਮਾਨਦਾਰ ਹੈ। ਲੋਕ ਸਹਿਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।.

ਕਵੇਟਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ - ਬਲੋਚ, ਪਸ਼ਤੂਨ, ਹਜ਼ਾਰਾ ਅਤੇ ਅਫਗਾਨ ਪਰਿਵਾਰ - ਹਰੇਕ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਦਾ ਆਪਣਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ। ਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਡਰ ਨੇ ਲਗਭਗ ਹਰ ਘਰ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਿਆ ਹੈ। ਹਮਲਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦੁਬਾਰਾ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਏ ਹਨ। ਬੱਚੇ ਸੋਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਕੂਲ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਉੱਠਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ।.

ਇੱਥੇ ਯਿਸੂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅਤੇ ਦਲੇਰੀ ਨਾਲ ਜੀਣਾ। ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਘੱਟ ਹਨ, ਇਕੱਠ ਛੋਟੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਕਸਰ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ ਮੈਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਦੇਖਿਆ ਹੈ - ਹਮਦਰਦੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਂਤ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਨ ਜਿਸਦੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਕੋਇਟਾ ਟਕਰਾਅ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਉਮੀਦ ਦਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ ਵੀ ਹੈ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਜੋ ਇੱਥੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਸਰਹੱਦਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਲਈ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬੰਦ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ।.