دعا کنید برای نانینگ

من در نانینگ، پایتخت منطقه خودمختار ژوانگ در گوانگشی زندگی می‌کنم - شهری که نامش به معنای «صلح در جنوب» است. با قدم زدن در خیابان‌های آن، نبض یک مرکز شلوغ برای فرآوری مواد غذایی، چاپ و تجارت را می‌بینم. اما در زیر زمزمه صنعت و تجارت، گرسنگی عمیق‌تر قلب‌هایی را حس می‌کنم که هنوز عیسی را ملاقات نکرده‌اند.

نان‌نینگ سرشار از تنوع است. بیش از ۳۵ گروه اقلیت قومی در اینجا زندگی می‌کنند که هر کدام زبان، فرهنگ و اشتیاق خود را برای امید دارند. از سلسله ژوانگ گرفته تا سلسله هان و فراتر از آن، پژواک هزاران سال تاریخ را می‌شنوم - شهری که با داستان‌های پیروزی، مبارزه و ایمانی که به آن نرسیده‌اند، پوشیده شده است. چین ممکن است وسیع باشد و اغلب به عنوان یک ملت واحد مورد سوء تفاهم قرار گیرد، اما اینجا در نان‌نینگ، من نقش برجسته‌ای از طرح الهی را می‌بینم که منتظر درخشش نور اوست.

من بخشی از جنبش آرام پیروان عیسی در این شهر هستم. در سراسر چین، میلیون‌ها نفر از سال ۱۹۴۹ به این دین گرویده‌اند، اما ما بهای پیروی از او را می‌دانیم. مسلمانان اویغور و مؤمنان چینی به طور یکسان با فشار و آزار و اذیت شدید روبرو هستند. با این حال، ما به امید چسبیده‌ایم. من دعا می‌کنم که کسی که بر روی آب‌ها راه می‌رود، نانینگ را به شهری تبدیل کند که پادشاهی او آزادانه در آن جریان داشته باشد - جایی که هر خیابان و میدان بازار، جلال او را منعکس می‌کند.

همچنان که رهبران ما از طریق طرح «یک کمربند، یک جاده» نفوذ جهانی خود را دنبال می‌کنند، من با ایمان به اینکه طرح رستگاری خداوند بزرگتر است، چشمانم را به بالا می‌دوزم. دعای من این است که نانینگ نه تنها در تجارت رونق بگیرد، بلکه شهری باشد که در خون بره شسته شده باشد، مکانی که از آن رودخانه‌های آب زنده به سوی ملت‌ها جاری شود.