ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ ਕਰਾਚੀ

ਮੈਂ ਕਰਾਚੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ - ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸ਼ਹਿਰ ਜੋ ਕਦੇ ਵੀ ਹਿੱਲਣਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ। ਸਿੰਗ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਹਵਾ, ਚਾਹ ਅਤੇ ਡੀਜ਼ਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ - ਇਹ ਇੱਥੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ। ਸਦਰ ਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕਲਿਫਟਨ ਦੀਆਂ ਗਗਨਚੁੰਬੀ ਇਮਾਰਤਾਂ ਤੱਕ, ਕਰਾਚੀ ਵਿਪਰੀਤਤਾਵਾਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ: ਮਛੇਰੇ ਸਵੇਰ ਵੇਲੇ ਕਿਸ਼ਤੀਆਂ ਛੱਡਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਕਿ ਵਿੱਤਦਾਤਾ ਕੱਚ ਦੇ ਟਾਵਰਾਂ ਵੱਲ ਭੱਜਦੇ ਹਨ, ਲਗਜ਼ਰੀ ਮਾਲਾਂ ਦੇ ਪਰਛਾਵੇਂ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਝੁੱਗੀਆਂ। ਇਹ ਸ਼ੋਰ, ਜੀਵੰਤ ਅਤੇ ਬਿਹਤਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।.

ਕਰਾਚੀ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਇਸ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਹੈ। ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਹਰ ਸੂਬੇ ਤੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ - ਸਿੰਧੀ, ਪੰਜਾਬੀ, ਪਸ਼ਤੂਨ, ਬਲੋਚ, ਉਰਦੂ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ - ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਮੋਢੇ ਨਾਲ ਮੋਢਾ ਜੋੜ ਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਇਸ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਤਣਾਅ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ। ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ - ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਸਜਿਦਾਂ ਭਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਰੱਬ ਦਾ ਨਾਮ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ - ਫਿਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਿਲ ਅਜੇ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਦੁਖੀ ਹਨ।.

ਯਿਸੂ ਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰਾਂ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਜੀਵਨ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੋਵੇਂ ਹੈ। ਚਰਚ ਅਕਸਰ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਾਣੇ ਬਾਹਰ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਦੁਆਰਾ ਘਿਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਈਬਲਾਂ ਲੁਕਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਦੂਸਰੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਿਆਲਤਾ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕੀਮਤ ਗਿਣਨ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ। ਪਰ ਇੱਥੇ ਵੀ, ਉਸਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿੱਚ, ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਫੈਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ - ਫੁਸਫੁਸਾਈਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਹਿੰਮਤ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦਾ।.

ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਕਰਾਚੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਅਜੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਹੈ - ਤੱਟ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਮਛੇਰਿਆਂ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ, ਭੀੜ-ਭੜੱਕੇ ਵਾਲੇ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਬਲਾਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਜੋ ਹੁਣ ਭਾਰ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਹੇਠ ਕੁਰਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਦੁਬਾਰਾ ਗਾਏਗਾ - ਹਫੜਾ-ਦਫੜੀ ਦਾ ਸ਼ੋਰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਗੀਤ।.

ਕਰਾਚੀ ਵਿੱਚ ਖੇਤ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਰਹੋ ਐਪਲ ਐਪ, ਜਾਂ ਗੂਗਲ ਪਲੇ ਐਪ.