ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ ਜੈਪੁਰ

ਮੈਂ ਲੰਘਦਾ ਹਾਂ ਜੈਪੁਰ, , ਪਿੰਕ ਸਿਟੀ, ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੇਤਲੇ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਗੁਲਾਬ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਵਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ - ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਕਰੇਤਾਵਾਂ ਦਾ ਬੁਲਾਵਾ, ਧੂਪ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਮਸਾਲਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗੂੰਜਦੇ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼। ਹਰ ਕੋਨਾ ਇਤਿਹਾਸ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਤਾਂਘ ਨੂੰ ਫੁਸਫੁਸਾਉਂਦਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ।. ਹਿੰਦੂ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਮੁਸਲਿਮ ਮਸਜਿਦਾਂ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਉੱਠਦੇ ਹਨ—ਇੱਕ ਵਿਭਿੰਨ ਵਿਰਾਸਤ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ, ਪਰ ਨਾਲ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੋਂ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।.

ਜੈਪੁਰ ਵਿਪਰੀਤਤਾਵਾਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਮੈਂ ਦੇਖਦਾ ਹਾਂ ਖਿਡੌਣੇ ਵੇਚਦੇ ਬੱਚੇ ਭੀੜ-ਭੜੱਕੇ ਵਾਲੀਆਂ ਸੜਕਾਂ 'ਤੇ ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਸਰੇ ਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਸਕੂਲਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗੂੰਜ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਅਤੇ ਤਰੱਕੀ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀ ਤਾਲ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਰਸਮਾਂ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜੇ ਵੀ ਸੱਚੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ - ਦਿਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਤੋਂ ਥੱਕ ਗਏ ਹਨ ਜੋ ਕਦੇ ਵੀ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ। ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਅਨਾਥ ਅਤੇ ਗਲੀ ਦੇ ਬੱਚੇ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤੋੜਦਾ ਹੈ—ਚਿਹਰੇ ਜੋ ਇੰਨੀ ਇਕੱਲਤਾ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਛੋਟੇ ਹਨ, ਅੱਖਾਂ ਆਪਣਾਪਣ ਲੱਭਦੀਆਂ ਹਨ।.

ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਦੇਖਦਾ ਹਾਂ ਉਮੀਦ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ. ਮੈਂ ਮਦਦ ਲਈ ਵਧੇ ਹੋਏ ਹੱਥ, ਲੁਕਵੇਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹਿੰਮਤ ਦੇਖਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਅਜੇ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਇੱਥੇ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹੀ ਆਤਮਾ ਜਿਸਨੇ ਜੈਪੁਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਉੱਕਰੀ ਸੀ, ਇਸਦੇ ਅੰਦਰ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਰਹੀ ਹੈ - ਵੰਡ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਨਾ, ਦਇਆ ਜਗਾਉਣਾ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਵੱਲ ਖਿੱਚਣਾ।.

ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਪਿਆਰ ਕਰਨ, ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਉਸ ਦਿਨ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਜੈਪੁਰ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਰੌਲੇ-ਰੱਪੇ ਨਾਲ ਗੂੰਜਣਗੀਆਂ, ਸਗੋਂ ਭਗਤੀ ਦੇ ਗੀਤ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਇੱਕ ਸੱਚੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਜਾਗਦਾ ਹੈ।.