ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ ਚੇਂਗਦੂ

ਮੈਂ ਸਿਚੁਆਨ ਸੂਬੇ ਦੇ ਦਿਲ, ਚੇਂਗਦੂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਸਾਡਾ ਸ਼ਹਿਰ ਉਪਜਾਊ ਚੇਂਗਦੂ ਮੈਦਾਨ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਿੰਚਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਰਸਤੇ ਬਣਾਏ ਹਨ, ਜੋ ਚੇਂਗਦੂ ਨੂੰ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਖਜ਼ਾਨਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਸੰਚਾਰ ਅਤੇ ਵਪਾਰ ਲਈ ਚੀਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦਿਆਂ, ਮੈਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਭਾਰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ - 4,000 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਮੰਦਰਾਂ, ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਵੀ ਇਸ ਧਰਤੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਵਿਭਿੰਨ, ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਲੋਕ, ਇੱਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਜੋਂ ਗਲਤ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੱਚ ਵਿੱਚ, ਚੀਨ ਕੌਮਾਂ ਅਤੇ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਮੋਜ਼ੇਕ ਹੈ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਉਮੀਦ ਦੀ ਸਖ਼ਤ ਲੋੜ ਹੈ।

ਮੈਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਲਹਿਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਾਂ ਜੋ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ ਹੈ—ਲੱਖਾਂ ਲੋਕ 1949 ਤੋਂ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਜਾਗਰਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਦਬਾਅ ਹੇਠ ਜੀ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਅਤਿਆਚਾਰ ਅਸਲ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਭਰਾਵੋ ਅਤੇ ਭੈਣੋ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਨਜਿਆਂਗ ਵਰਗੀਆਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਉਇਗਰ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰੀ, ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਆਤਮਾ ਦੀ ਅੱਗ ਬਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਚੇਂਗਦੂ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਤਿੱਬਤ ਦਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਕੌਮਾਂ ਲਈ ਵੀ ਹੈ। ਸਰਕਾਰ "ਵਨ ਬੈਲਟ, ਵਨ ਰੋਡ" ਪਹਿਲਕਦਮੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਦੇਖਦਾ ਹਾਂ: ਇੱਕ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਸੜਕ, ਜੋ ਕਿ ਲੇਲੇ ਦੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਧੋਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਚੀਨ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੱਕ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ ਜੇਕਰ ਇੱਥੋਂ, ਚੇਲੇ ਹਰ ਕਬੀਲੇ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਭੇਜੇ ਜਾਣ? ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ ਜੇਕਰ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਜੀਉਂਦੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਚਸ਼ਮਾ ਬਣ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇਵੇ?

ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਦਿਨ ਜਲਦੀ ਆਵੇ। ਉਦੋਂ ਤੱਕ, ਮੈਂ ਸ਼ੋਰ-ਸ਼ਰਾਬੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਬੁਲੰਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਇੱਕ ਦਿਨ ਚੇਂਗਦੂ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀਆਂ ਸਿੰਚਾਈ ਨਹਿਰਾਂ ਜਾਂ ਵਪਾਰਕ ਮਾਰਗਾਂ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਜਿੱਥੇ ਜੀਵਤ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਗਦੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਦੇ ਰਾਜ ਦਾ ਗੁਣਾ ਵਧੇਗਾ।