ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ ਤ੍ਰਿਪੋਲੀ

ਮੈਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪੋਲੀ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸ਼ਹਿਰ ਜਿੱਥੇ ਸਮੁੰਦਰ ਮਾਰੂਥਲ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ - ਜਿੱਥੇ ਭੂਮੱਧ ਸਾਗਰ ਦਾ ਨੀਲਾ ਰੰਗ ਸਹਾਰਾ ਦੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਕਿਨਾਰੇ ਨੂੰ ਛੂੰਹਦਾ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਸ਼ਹਿਰ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ, ਲੀਬੀਆ 'ਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਵੀ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿਰਾਸਤ ਦਾ ਭਾਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। 1951 ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਸੀਂ ਨੇਤਾਵਾਂ ਦੇ ਉਭਾਰ ਅਤੇ ਪਤਨ, ਤੇਲ ਰਾਹੀਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ ਵਾਅਦੇ, ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਦਿਲ ਟੁੱਟਣ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਸਾਡੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ।.

ਤ੍ਰਿਪੋਲੀ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਦੇਸ਼ ਅਜੇ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸਥਿਰਤਾ ਲੱਭਣ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸੰਘਰਸ਼ ਅਤੇ ਗਰੀਬੀ ਤੋਂ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸੋਚ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਕੀ ਸਾਡਾ ਦੇਸ਼ ਕਦੇ ਠੀਕ ਹੋਵੇਗਾ। ਫਿਰ ਵੀ ਇਸ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਵਿੱਚ, ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮਾਤਮਾ ਲੀਬੀਆ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਿਆ ਹੈ। ਗੁਪਤ ਇਕੱਠਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਪਰ ਦ੍ਰਿੜ ਚਰਚ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਫੁਸਫੁਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਸਾਡੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸਵਰਗ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ ਭਾਵੇਂ ਦੁਨੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੁਣ ਸਕਦੀ।.

ਇੱਥੇ ਅਤਿਆਚਾਰ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ ਸਾਡਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪਰਛਾਵੇਂ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਹਿੰਮਤ ਦਿੰਦੇ ਦੇਖਿਆ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕਦੇ ਡਰ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਮਾਫ਼ੀ ਉੱਥੇ ਦੇਖੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕਦੇ ਨਫ਼ਰਤ ਬਲਦੀ ਸੀ। ਚੁੱਪ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਆਤਮਾ ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਹੈ, ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਰਹੀ ਹੈ।.

ਇਹ ਲੀਬੀਆ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸਮਾਂ ਹੈ। ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕ ਸੱਚਾਈ, ਉਮੀਦ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ ਰਾਜਨੀਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਸਕਦੇ। ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਛੱਤਾਂ ਤੋਂ ਚੀਕਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਤ੍ਰਿਪੋਲੀ, ਜੋ ਕਦੇ ਗੜਬੜ ਅਤੇ ਖੂਨ-ਖਰਾਬੇ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।.