NIEUW LEVEN

In het mistige ochtendlicht van Srinagar, waar het Dalmeer glinsterde als een zilveren spiegel en woonboten zachtjes tegen de oever dobberden, begon de 9-jarige Lhamo haar dag met haar familie, die deel uitmaakt van een kleine boeddhistische gemeenschap te midden van de drijvende markten. Ze woonden in een houten huis aan de waterkant, omringd door platanen waarvan de rode bladeren als confetti naar beneden dwarrelden.

Lhamo werd wakker met Mama's warme roti en kahwa-thee met saffraan en kardemom, trok vervolgens haar eenvoudige bordeauxrode pheran-jurk aan over een shalwar-broek en bond haar donkere vlechten vast met kleurrijke linten.

Ze hielp Baba met het inladen van een shikara-boot met verse appels uit hun boomgaard en peddelde door de smalle kanalen van het meer, terwijl ze zwaaide naar de buren die wierook brandden bij stoepa's langs de weg. Daarna ging ze naar school.

De school lag op loopafstand, waar ze wiskunde oefende, Urdu schreef en boeddhistische mantra's leerde tijdens de ethiekles. In de pauze speelde ze kabaddi met vrienden, waarbij ze elkaar tussen de wilgenbomen achterna zaten.

De middagen waren gevuld met klusjes: walnoten pellen voor de markt, de geiten voeren en op blote voeten in het ondiepe water van het meer spetteren terwijl oma pashminawol tot garen spon en gebeden tot Boeddha reciteerde voor geluk.

Terwijl de zon achter de Zabarwan-pieken zakte, verzamelde de familie zich voor de avondmeditatie op kleurrijke tapijten, draaiend aan gebedswielen en genietend van dampende gushtaba-gehaktballetjes bij het licht van lantaarns.

Op een frisse middag op school, tijdens een rustig vertelmoment, deelde een vriendelijke bezoeker iets nieuws: "Jezus is Gods Zoon die zoveel van jullie houdt dat Hij voor jullie fouten is gestorven en weer is opgestaan, om jullie eeuwige vrede te bieden."“

Lhamo's ogen werden groot. Deze oneindige liefde voelde anders aan dan de cycli van karma. De vriendelijke vriend vertelde over Jezus' wonderen, wijsheid en mededogen, en begon toen iets te delen wat het boeddhisme niet leert... dat Jezus uniek is als Gods enige zoon, dat hij een Verlosser van de zonde is en de enige weg tot God (Johannes 14:6).

Dit is heel anders dan wat ze had geleerd in de ethiekles, waar haar zelfinspanning, karma en gratis vergeving werden bijgebracht.

Ze stelde een paar vragen en besefte dat ze Jezus als haar beste vriend wilde hebben. Ze vroeg de vriendelijke vreemdeling hoe zij Jezus ook kon volgen.

De vriendelijke vreemdeling liet haar zien hoe ze met Jezus kon praten en haar zonden kon belijden. Ze legde uit dat ze moest geloven dat Jezus voor hen gestorven en opgestaan was, dat ze zich vervolgens moest bekeren (zich afkeren van afgoden/praktijken) en moest bidden om Hem als Heer te aanvaarden.

Ze sprak een eenvoudig gebed tot Jezus uit, en vreugde straalde van haar gezicht toen ze klaar was. Voordat ze vertrok, lazen ze samen de Bijbel en beloofde ze haar te helpen in contact te komen met gelovigen voor discipelschap.

Vanaf dat moment ervoer ze een prachtige vrede en gelukzaligheid die ze nog nooit eerder had gekend. Lhamo begon het langzaam te delen met haar vrienden en familie, en God gebruikte haar op bijzondere wijze in haar dorp om het goede nieuws van Jezus te verspreiden.

De familie van Colour Lhamo zit samen in hun huis, genietend van eten en elkaars gezelschap.

De taal van vandaag is Kasjmiri. Probeer hallo en bedankt te zeggen met de getoonde woorden.

Terwijl je kleurt en nieuwe woorden leert, bid dan voor gezinnen in Noord-India die Jezus nog niet kennen.