ख्रिस्तासारखी सेवा समुदायांमध्ये परिवर्तन घडवते

फिलिप्पैकर २:७-८ मध्ये ख्रिस्ताच्या बलिदानाचे प्रतिध्वनी असलेले नम्र सेवेचे बायबलमधील आवाहन नायजरमध्ये सुंदरपणे जिवंत आहे. त्यांच्या मूळ देशात चांगल्या सरकारी नोकऱ्या सोडून देणाऱ्या दोन मिशनरी कुटुंबांनी पाच वर्षांपूर्वी या 99% मुस्लिम राष्ट्रात चर्च स्थापन करणारे म्हणून सेवा करण्याचा निर्णय घेतला. जेव्हा एका उठावामुळे त्यांचा आर्थिक आधार पूर्णपणे बंद पडला, तेव्हा संस्थेने त्यांना घरी परतण्यास सांगितले.

तरीही, देवाच्या आवाहनाला जाणवत असताना, त्यांना कोणत्याही साधनसंपत्तीशिवाय त्यांच्या गावात परतण्याचा मार्ग सापडला. त्यांनी स्थानिक जीवनशैली पूर्णपणे स्वीकारली, स्थानिक लोकांप्रमाणेच बागेत आणि शेतात काम केले. त्यांना समुदायापासून वेगळे करणे अशक्य होते. हे नम्र उदाहरण क्रांतिकारी होते; पारंपारिकपणे, समुदायातील मुस्लिम महिला घरीच राहिल्या, परंतु मिशनरी पत्नींना शेतात काम करताना पाहून इतर महिलांना त्यांच्यात सामील होण्याची प्रेरणा मिळाली.
त्यांनी डीबीएस (डिस्कव्हरी बायबल स्टडी) गट सुरू केले, जे महिलांना निरोगी आहार, त्यांच्या कुटुंबाचे पालनपोषण कसे करावे आणि एकत्र जमिनीत कसे वाटून काम करावे याबद्दल शिकवत होते. या कामामुळे त्यांना प्रतिष्ठा आणि आनंद मिळाला. पुरुषांनीही अखेर शेतीच्या कामात सहभाग घेतला. कधीकधी पुरामुळे सर्व काही वाहून गेले तरीही, जोडपे आज्ञाधारक आणि धैर्यवान राहतात आणि सुवार्ता सांगणे सुरू ठेवतात. ते शिष्य बनवत आहेत, लोकांना बाप्तिस्मा देत आहेत आणि समाजात ख्रिस्त प्रकट होताना पाहत आहेत कारण त्यांनी खरोखरच स्वतःला "कोणत्याही प्रतिष्ठेपासून" मुक्त केले आहे.

उत्तर नायजरमधील वाळवंटात तुआरेग आणि फुलानी लोकांमध्ये ही चळवळ फळ देत आहे. राजधानीत नवीन शिष्यांना प्रशिक्षण दिले जात आहे. जेव्हा हे शिष्य त्यांच्या गावी परततात तेव्हा त्यांचे कुटुंब देखील येशूचे अनुसरण करण्यास येतात. शिवाय, नवीन शिष्य बनवणारे समुदाय विश्वास आणि प्रार्थनेत वाढत आहेत आणि लोकांना चिन्हे आणि चमत्कारांनी बरे होताना पाहत आहेत.