प्रार्थना करा बांडुंग

मी राहतो बांडुंग, पश्चिम जावाची राजधानी, हिरव्यागार टेकड्या आणि शहरी जीवनाच्या गोंधळाने वेढलेली. इंडोनेशिया, माझी जन्मभूमी, हजारो बेटांवर पसरलेली आहे—प्रत्येक बेट अद्वितीय आहे, प्रत्येक बेटाची स्वतःची भाषा आणि संस्कृती जिवंत आहे. आमचे राष्ट्रीय ब्रीदवाक्य, “"विविधतेत एकता,"” इथे सुंदर आणि नाजूक दोन्ही वाटते. पेक्षा जास्त ३०० वांशिक गट आणि पुढे ६०० भाषा या द्वीपसमूहात रंग आणि गुंतागुंत भरून टाका, तरीही श्रद्धा अनेकदा जिथे विविधता एकत्र येऊ शकते तिथे विभाजित करते.

माझ्या शहरात, सुंडा लोक समाजाच्या हृदयाचे ठोके बनवतात. ते प्रेमळ, समर्पित आणि खोलवर रुजलेले आहेत इस्लाम, श्रद्धा आणि परंपरांना घट्ट धरून. पण त्या भक्तीखाली एक शांत शोध आहे - शांती, उद्देश आणि सत्य याबद्दलचे प्रश्न. इंडोनेशियामध्ये छळ अधिक तीव्र झाला आहे; चर्चवर लक्ष ठेवले जात आहे, विश्वासणाऱ्यांना धमकावले जात आहे आणि काहींवर हल्ला केला जात आहे. तरीही, चर्च स्टँड, दाबाखाली अधिक उजळ चमकत आहे.

जरी दहशतवादी सेल्स उठा, तसेच धैर्य देखील. मी येशूच्या अनुयायांना त्यांच्या शेजाऱ्यांवर धैर्याने प्रेम करताना, गरिबांची सेवा करताना आणि कोणताही कायदा शांत करू शकत नाही अशी आशा सामायिक करताना पाहिले आहे. बांडुंगमध्ये, सुंदांमध्ये, मला विश्वास आहे की कापणी जवळ आली आहे. गॅलीलच्या समुद्रांना शांत करणारा तोच देव इंडोनेशियातील आध्यात्मिक वादळे शांत करू शकतो - आणि या बेटांवर पुनरुज्जीवन आणू शकतो.