عیسی صلح می‌آورد

(پیشاور، پاکستان)

در شهر باستانی پیشاور، کوه‌های بلند در دوردست‌ها سر برآورده‌اند و بازارهای شلوغ، خیابان‌ها را با رنگ و صدا پر کرده‌اند. مردم پارچه‌های روشن، ادویه‌جات و چای شیرین می‌فروشند. صدای اذان پنج بار در روز از پشت بام‌ها طنین‌انداز می‌شود.

آیان ده ساله بیش از هر چیز عاشق کریکت بود. هر بعد از ظهر، او در کوچه خاکی بیرون خانه‌اش با پسرعموها و همسایه‌هایش بازی می‌کرد.

آیان همیشه یاد گرفته بود که به بزرگترهایش احترام بگذارد و از خانواده‌اش محافظت کند. اما او چیز دیگری هم شنیده بود - اینکه مسیحیان متفاوت هستند و نباید به آنها اعتماد کرد.

روزی، خانواده‌ی جدیدی به خانه‌ی انتهای خیابان نقل مکان کردند. آنها پیرو عیسی بودند.

اولش همه فاصله‌شان را حفظ کردند.

یک بعد از ظهر، هنگام بازی کریکت، آیان هنگام دنبال کردن توپ لیز خورد. او محکم زمین خورد و زانویش به شدت خراش برداشت. بریدگی عمیق بود و او شروع به گریه کرد.

قبل از اینکه پسرعموهایش بتوانند به او کمک کنند، شخص دیگری به سمتش دوید.

عمو رحیم بود - همسایه مسیحی.

او کنار آیان زانو زد، زخم را با آب تمیز با دقت شست و آن را به آرامی با پارچه‌ای بست. با مهربانی گفت: “خوب می‌شوی.”.

آیان شگفت‌زده شد. او انتظار دوری را داشت. اما در عوض، مهربانی را یافت.

در طول چند هفته‌ی بعد، عمو رحیم هر روز صبح با ادب و احترام به پدر آیان سلام می‌کرد. همسرش نان خانگی‌اش را با همسایه‌ها تقسیم می‌کرد. بچه‌ها با احترام با دیگران بازی می‌کردند.

یک شب، هنگام قطعی برق، پدر آیان دعوت عمو رحیم را برای صرف چای در فضای باز پذیرفت. آنها درباره کار، خانواده و چالش‌های بزرگ کردن فرزندان صحبت کردند.

بالاخره پدر آیان سوالی پرسید.

“چرا همیشه اینقدر آرام هستی؟”

عمو رحیم به آرامی لبخند زد. “چون عیسی به ما عشق ورزیدن را یاد می‌دهد، حتی وقتی که دشوار است.”

آیان با دقت گوش داد.

ماه‌ها گذشت. مکالمات ادامه یافت. هیچ بحثی در کار نبود - فقط سوالات صادقانه.

پدر آیان شروع به خواندن داستان‌هایی درباره عیسی کرد. او متوجه شد که عیسی دشمنانش را می‌بخشد و برای کسانی که به او آسیب می‌رسانند دعا می‌کند.

یک شب، پدر آیان به آرامی به خانواده‌اش گفت: “اگر عیسی چنین آرامشی را به ارمغان می‌آورد، می‌خواهم که او خانه ما را رهبری کند.”

این تغییر، پر سر و صدا نبود. آرام و پیوسته بود.

مشاجرات کوتاه‌تر، بخشش سریع‌تر و خانه‌شان سبک‌تر شد.

حالا، وقتی آیان کریکت بازی می‌کند، گاهی اوقات اول بچه‌های مسیحی را دعوت می‌کند.

او نکته‌ی مهمی را آموخته است:

صلح، ضعف نیست.

صلح، قدرتی است که از عیسی سرچشمه می‌گیرد.

و او دعا می‌کند که تمام شهرش نیز آن صلح را تجربه کنند.