دعا کنید برای کوالالامپور

من در آن زندگی می‌کنم کوالالامپور, ، قلب تپنده مالزی - شهری که آسمان‌خراش‌ها در کنار گنبدهای طلایی سر بر می‌آورند و هوا با صدای زبان‌های مختلف آمیخته شده است. کشور ما در دو منطقه گسترده شده است که توسط دریا از هم جدا شده‌اند اما با یک داستان مشترک متحد شده‌اند. مالایی‌ها، چینی‌ها، هندی‌ها و مردم بومی همگی این سرزمین را خانه خود می‌نامند و ترکیبی غنی از فرهنگ‌ها و ادیان را ایجاد کرده‌اند.

اینجا در پایتخت، حضور اسلام در مساجد و مناره‌هایی که بر فراز آسمان شهر خودنمایی می‌کنند، دیده می‌شود. با این حال، خیابان‌ها مملو از تنوع هستند - معابد چینی در شب با رنگ قرمز می‌درخشند، ناقوس‌های معابد هندو به صدا در می‌آیند و انجمن‌های کوچک مسیحی در خانه‌ها و آپارتمان‌ها به آرامی گرد هم می‌آیند. ایمان در اینجا هویت را تعریف می‌کند و برای بسیاری از مالایی‌ها، پیروی از عیسی نه تنها شکستن قانون، بلکه شکستن خانواده و سنت است. با این حال، من شجاعتی را دیده‌ام که مرا فروتن می‌کند - مؤمنانی که در خفا عبادت می‌کنند، جسورانه عشق می‌ورزند و برای کسانی که با آنها مخالفند دعا می‌کنند.

کوالالامپور شهری از تضادهاست - مدرن اما سنتی، در ظاهر مرفه اما از نظر معنوی تشنه. همزمان با اینکه دولت ما کنترل خود را بر ابراز مذهبی تشدید می‌کند، روح خدا درهای جدیدی را می‌گشاید. از طریق روابط، تجارت و شهادت آرام، مژده با کسانی که هرگز آن را نشنیده‌اند به اشتراک گذاشته می‌شود. من معتقدم این شهر که در چهارراه آسیا قرار دارد، روزی نه تنها به خاطر برج‌ها و تجارتش، بلکه به خاطر نور درخشان مسیح که از میان قومش می‌درخشد، شناخته خواهد شد.