QUETTA

PAKISTAN

Gaan terug

Ek woon in Quetta – ’n stad gevorm deur berge, stof en oorlewing. Omring deur ruwe heuwels en naby die Afghaanse grens, voel Quetta soos die rand van alles. Vragmotors dreun deur met goedere en stories van ver plekke. Vlugtelinge arriveer stilweg, met verlies in hul oë. Die lewe hier is moeilik, maar dis eerlik. Mense volhard omdat hulle moet.

Quetta is 'n stad van baie volke – Baloch-, Pasjtun-, Hazara- en Afghaanse families – wat elkeen hul eie geskiedenis van stryd dra. Geweld en vrees het byna elke huishouding geraak. Markte heropen na aanvalle. Kinders keer terug skool toe na hartseer. Die geluid van gebed styg daagliks, maar vrede voel broos, altyd net buite bereik.

Om Jesus hier te volg, is om versigtig en moedig te leef. Gelowiges is min, byeenkomste is klein, en geloof is dikwels verborge. Tog het ek God aan die werk gesien – in dade van medelye, in drome wat harte roer, in stil gesprekke wat deure oopmaak wat niemand verwag het nie. Quetta mag dalk soos 'n grensgebied van konflik lyk, maar ek glo dit is ook 'n poort van hoop. Wat God hier begin, kan oor berge en grense vloei na plekke wat lank vir die evangelie gesluit is.

Gebedsbeklemtoning

Bid vir Quetta om God se vrede te ervaar in 'n streek wat lank gevorm is deur vrees, geweld en onstabiliteit.
(Psalm 29:11)
Bid vir Afghaanse vlugtelinge en ontheemde gesinne in Quetta om Jesus as hul ware toevlug en geneser te ontmoet.
(Psalm 46:1)
Bid vir die Baloch-, Pasjtun- en Hazara-volke om die evangelie met oop harte te ontvang, verder as geslagte van konflik.
(Jesaja 55:1)
Bid vir verborge gelowiges in Quetta om versterk te word met moed, wysheid en bonatuurlike beskerming.
(2 Timoteus 1:7)
Bid vir Quetta om 'n poort van hoop te word — waar die goeie nuus van Jesus oor grense na onbereikte streke vloei.
(Jesaja 52:7)