Ombea Surat

Ninaishi ndani Surat, mtaji wenye shughuli nyingi wa almasi na nguo wa Kigujarat. Kuanzia kwenye karakana zinazometa ambapo almasi hukatwa kwa usahihi hadi vitambaa hai vinavyofuma hariri na pamba, jiji hilo halionekani kutulia kamwe. Hewa inavuma pamoja na mdundo wa kazi—harufu ya viungo vinavyochanganyikana na kelele za mashine—watu kutoka kote India wanapowasili hapa kutafuta fursa na maisha bora. Bado katikati ya harakati hizi zote, naona mioyo ikitafuta kwa utulivu-tumaini, maana, kwa amani ambayo pekee. Yesu anaweza kutoa.

Ninapotembea kando ya Mto Tapi au kupitia masoko yenye watu wengi, ninavutiwa na uzuri na mzigo wa mahali hapa. Familia hufanya kazi kwa saa nyingi, watoto hufanya kazi kando ya wazazi wao, na umbali kati ya utajiri na umaskini ni mkubwa sana. Hata hivyo, katika pembe zilizofichika, ninaona maono madogo ya Ufalme wa Mungu yakitokea—nyakati za fadhili, milo ya pamoja, sala za kunong’ona, na maisha yakianza kupata kweli.

Watoto hulemea sana moyo wangu—watoto wadogo walijibandika kwenye vichochoro nyembamba au kulala karibu na viwanda, bila kuonekana na bila ulinzi. Ninaamini Mungu anasonga kati yao, akiwachochea watu Wake kupenda kwa kina na kutenda kwa ujasiri—kuleta nuru Yake katika nafasi zilizosahaulika.

Niko hapa kumfuata Yesu katika Surat—kuomba, kutumikia, na kubeba upendo Wake katika kila soko, warsha, na nyumba. Ninatamani siku ambayo Surat haitajulikana tu kwa almasi na nguo zake, lakini kwa mioyo iliyobadilishwa na nuru ya Kristo, hazina ya kweli yenye thamani isiyopimika.