ਆਪਣੇ ਜਾਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬੁੱਧ ਨੇ ਸਾਥੀ ਖੋਜੀਆਂ ਦੀ ਭਾਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਕਿਸੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਦੇਵਤੇ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਸਨੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਇੱਕ ਢਾਂਚਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਾ ਕੇਂਦਰ "ਚਾਰ ਮਹਾਨ ਸੱਚ" ਸੀ: ਕਿ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ; ਕਿ ਦੁੱਖ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਅਗਿਆਨਤਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਕਿ ਦੁੱਖ ਖਤਮ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਕਿ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਅਗਿਆਨਤਾ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦਾ ਰਸਤਾ "ਮੱਧ ਮਾਰਗ" ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ "ਉੱਚ ਅੱਠ ਗੁਣਾ ਮਾਰਗ" ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।“

ਬੋਧੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੁੱਖ ਅਸਥਾਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਲਗਾਵ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ, ਮੌਤ ਅਤੇ ਪੁਨਰ ਜਨਮ ਦੇ ਇੱਕ ਚੱਲ ਰਹੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਥਾਈ ਸਵੈ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਵੀ ਇੱਕ ਭਰਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੁਕਤੀ ਸਿਰਫ਼ ਲਾਲਸਾ ਅਤੇ ਅਗਿਆਨਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।.

ਬੁੱਧ ਨੇ ਸਿਖਾਇਆ ਕਿ ਇਸ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਜੀਵਨ ਦੁਆਰਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜੋ ਅਤਿਅੰਤ ਭੋਗ-ਵਿਲਾਸ ਜਾਂ ਗੰਭੀਰ ਸਵੈ-ਇਨਕਾਰ ਤੋਂ ਬਚਦੀ ਹੈ। ਮੱਧ ਮਾਰਗ ਸਹੀ ਸਮਝ, ਇਰਾਦਾ, ਬੋਲੀ, ਕਿਰਿਆ, ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ, ਯਤਨ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਇਕਾਗਰਤਾ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਭਿਆਸ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਧਾਰਨਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਆਕਾਰ ਦੇਣ ਲਈ ਹਨ।.

ਬੋਧੀ ਅਭਿਆਸ ਦਾ ਅੰਤਮ ਟੀਚਾ ਕਿਸੇ ਨਿੱਜੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਮੇਲ-ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਲਾਲਸਾ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣਾ, ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਪੁਨਰ ਜਨਮ ਲਿਆਉਣਾ ਹੈ।.

* ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਅਤੇ ਇਕਸਾਰਤਾ ਲਈ, ਇਹ ਗਾਈਡ ਬੋਧੀ ਸੰਕਲਪਾਂ ਲਈ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਵਰਣਨ ਵਿਭਿੰਨ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸੰਦਰਭਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖੇ ਗਏ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਸਮਕਾਲੀ ਅਭਿਆਸਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।.