ព្រះអង្គម្ចាស់សិទ្ធត្ថគោតម ប្រសូតនៅតំបន់ភាគខាងត្បូងនៃប្រទេសនេប៉ាល់សព្វថ្ងៃ ក្នុងសតវត្សរ៍ទីប្រាំមួយ មុនគ.ស។ យោងតាមប្រពៃណី បុរសបរិសុទ្ធម្នាក់បានសង្កេតឃើញសញ្ញានៅលើទារក ហើយបានទស្សន៍ទាយថា ទារកនោះនឹងក្លាយជាអ្នកគ្រប់គ្រងដ៏អស្ចារ្យ ឬជាគ្រូបង្រៀនដែលមានស្មារតីភ្ញាក់រលឹក។ បិតារបស់ព្រះអង្គ ដោយប្តេជ្ញាថាបុត្ររបស់ព្រះអង្គនឹងគ្រប់គ្រង បានការពារព្រះអង្គពីការឈឺចាប់ និងការលំបាក ដោយហ៊ុំព័ទ្ធព្រះអង្គដោយការលួងលោម និងឯកសិទ្ធិ។.

ក្នុងព្រះជន្មម្ភៃប្រាំបួនព្រះវស្សា គោតមបានជួបប្រទះនឹងជំងឺ ភាពចាស់ជរា និងសេចក្តីស្លាប់នៅខាងក្រៅកំពែងព្រះបរមរាជវាំង។ ដោយមានការថប់បារម្ភពីសេចក្តីពិតនៃទុក្ខវេទនា ព្រះអង្គបានបោះបង់ចោលជីវិតដែលព្រះអង្គបានការពារ ហើយបានចំណាយពេលប្រាំមួយឆ្នាំជាអ្នកបួសវង្វេង ដើម្បីស្វែងរកការយល់ដឹងអំពីស្ថានភាពមនុស្ស។ ព្រះអង្គបានអនុវត្តការបដិសេធខ្លួនឯង និងសមាធិយ៉ាងខ្លាំង ប៉ុន្តែមិនបានរកឃើញចម្លើយយូរអង្វែងឡើយ។.

នៅទីបំផុត ព្រះអង្គបានសម្រេចចិត្តអង្គុយនៅក្រោមដើមពោធិ៍មួយ ដោយស្បថថានឹងមិនក្រោកឡើងរហូតដល់ព្រះអង្គសម្រេចបានការយល់ដឹង។ ប្រពៃណីព្រះពុទ្ធសាសនាបានរៀបរាប់ថា ព្រះអង្គបានទប់ទល់នឹងការល្បួង និងការរំខាន ដោយតស៊ូរហូតដល់ព្រះអង្គជឿថាព្រះអង្គបានយល់ឃើញពីសច្ចភាពចុងក្រោយ។ ចាប់ពីពេលនោះមក ព្រះអង្គត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា "ព្រះពុទ្ធ" ដែលមានន័យថា "អ្នកភ្ញាក់រឭក" ឬ "អ្នកត្រាស់ដឹង" ហើយបានលះបង់ជីវិតដែលនៅសល់របស់ព្រះអង្គដើម្បីបង្រៀនអ្នកដទៃអំពីមាគ៌ាដែលព្រះអង្គជឿថានាំទៅដល់ហួសពីទុក្ខ។.

បន្ត​នៅ​ទំព័រ​បន្ទាប់