Jesus bring vrede

(Pesjawar, Pakistan)

In die antieke stad Peshawar verrys hoë berge in die verte en besige markte vul die strate met kleur en klank. Mense verkoop helder materiale, speserye en soet tee. Die oproep tot gebed weergalm vyf keer per dag oor dakke.

Die tienjarige Ayaan was meer as enigiets anders lief vir krieket. Elke middag het hy in die stowwerige laan buite sy huis saam met sy neefs en niggies en bure gespeel.

Ayaan is nog altyd geleer om sy ouer mense te respekteer en sy familie te beskerm. Maar hy het ook iets anders gehoor – dat Christene anders is en nie vertrou moet word nie.

Eendag het 'n nuwe gesin in die huis aan die einde van die straat ingetrek. Hulle was volgelinge van Jesus.

Aanvanklik het almal afstand gehou.

Een middag, terwyl hy krieket gespeel het, het Ayaan gegly terwyl hy die bal gejaag het. Hy het hard geval en sy knie erg geskraap. Die sny was diep, en hy het begin huil.

Voordat sy neefs hom kon help, het iemand anders na hom toe gehardloop.

Dit was oom Rahim — die Christenbuurman.

Hy het langs Ayaan gekniel, die wond versigtig met skoon water gewas en dit saggies met 'n lap toegedraai. “Jy sal oukei wees,” het hy vriendelik gesê.

Ayaan was verbaas. Hy het afstand verwag. In plaas daarvan het hy vriendelikheid gevind.

Oor die volgende paar weke het oom Rahim elke oggend Ayaan se pa beleefd gegroet. Sy vrou het tuisgemaakte brood met bure gedeel. Hul kinders het respekvol met ander gespeel.

Een aand, tydens 'n kragonderbreking, het Ayaan se pa 'n uitnodiging aanvaar om buite saam met oom Rahim se familie tee te drink. Hulle het gepraat oor werk, oor familie, oor die uitdagings van kinders grootmaak.

Uiteindelik het Ayaan se pa 'n vraag gevra.

“Waarom is jy altyd so vreedsaam?”

Oom Rahim het saggies geglimlag. “Omdat Jesus ons leer om lief te hê, selfs wanneer dit moeilik is.”

Ayaan het aandagtig geluister.

Maande het verbygegaan. Gesprekke het voortgeduur. Daar was geen argumente nie – net eerlike vrae.

Ayaan se pa het stories oor Jesus begin lees. Hy het ontdek dat Jesus Sy vyande vergewe het en gebid het vir diegene wat Hom seergemaak het.

Eendag het Ayaan se pa stil vir sy familie gesê: “As Jesus hierdie soort vrede bring, wil ek hê Hy moet ons huis lei.”

Die verandering was nie hard nie. Dit was bestendig.

Argumente het korter geword. Vergifnis het vinniger geword. Hul huis het ligter gevoel.

Nou, wanneer Ayaan krieket speel, nooi hy soms eers die Christenkinders uit.

Hy het iets belangriks geleer:

Vrede is nie swakheid nie.

Vrede is die krag wat van Jesus af kom.

En hy bid dat sy hele stad ook daardie vrede sal ken.