Bid vir Ahvaz

Ek woon in Ahvaz, 'n stad van hitte, olie en uithouvermoë in Iran se Khuzestan-provinsie. Die Karunrivier kronkel deur ons woonbuurte, maar die woestynwind dra dikwels stof en rook oor die stadshorison. Ahvaz is een van die sentrums van Iran se oliebedryf – die velde en raffinaderye rondom ons het die nasie al geslagte lank van krag voorsien. Tog is die lewe vir baie gesinne hier moeilik. Kragonderbrekings, watertekorte en ekonomiese druk het deel van die daaglikse lewe geword.

Ons stad staan al lank op die kruispad van konflik. Tydens die Iran-Irak-oorlog was Ahvaz naby die frontlinies, en die letsels van daardie tyd vorm steeds ons herinneringe. Meer onlangs het onrus en protesoptogte regoor hierdie streek toegeneem, veral onder boere en werkers wat sukkel met droogte, besoedeling en werkloosheid.

Nou het die wyer oorlog rondom Iran die atmosfeer nog swaarder gemaak. Lugaanvalle regoor die land het militêre en energie-infrastruktuur geteiken, wat vrese oor die stabiliteit van olieproduksie en die toekoms van die ekonomie verdiep. In 'n stad wat so nou verbind is met die land se olievelde, praat mense stilweg oor wat hierdie aanvalle vir hul lewensbestaan en hul veiligheid kan beteken.

Tog gaan die lewe langs die Karunrivier voort. Markte maak elke oggend oop, kinders stap skool toe, en gesinne kom saans bymekaar ten spyte van die hitte en onsekerheid. Vir gelowiges in Ahvaz moet geloof dikwels stil bly. Klein byeenkomste en gefluisterde gebede dra hoop in 'n plek waar vrees oorweldigend kan voel. Tog glo ek dat God hierdie stad sien – sy werkers, sy gesinne en sy moeg harte. Dieselfde stad wat bekend is vir olie en ontbering, kan eendag 'n plek word waar lewende water vrylik vloei.

Hou aan bid vir veldwerkers in Iran deur die Apple App of Google Play-toepassing.