Theravada Boeddhisme: ontwikkel in Sri Lanka, waar vroeë leringe bewaar en geformaliseer is. Dit beklemtoon persoonlike dissipline, meditasie en etiese leefwyse as die middel om verligting te bereik. Hierdie tradisie is dominant in Mianmar, Thailand, Kambodja en Laos.

Mahayana Boeddhisme: het later na vore gekom en bykomende tekste wat aan die Boeddha toegeskryf word, bekendgestel. Dit leer dat 'n bodhisattva – 'n verligte wese – finale bevryding kan vertraag om ander te help om lyding te ontsnap. Medelye vir alle bewuste wesens is sentraal tot hierdie stroom, wat wyd versprei het oor China, Japan, Viëtnam en die Koreaanse skiereiland.

Tibetaanse Boeddhisme: ontwikkel uit Indiese Mahayana-tradisies en beklemtoon rituele, simboliek, gesang en visualiseringspraktyke. Dit poog om verligting te versnel deur gestruktureerde spirituele dissiplines en toewyding aan hemelse bodhisattvas.

In onlangse dekades is Boeddhisme in Westerse samelewings dikwels herformuleer as 'n persoonlike welstandspraktyk eerder as 'n godsdienstige verbintenis.

Baie word aangetrokke tot meditasie vir stresvermindering, emosionele balans of geestelike helderheid, dikwels losgemaak van tradisionele oortuigings oor karma, wedergeboorte of verligting.

Sommige neem deel deur gestruktureerde retraites, bewustheidsprogramme of begeleide praktyke gelei deur onderwysers wat opgelei is in Asiatiese tradisies.

Ander volg eklektiese benaderings, wat Boeddhistiese tegnieke met sielkunde of selfhelpfilosofieë meng, terwyl hulle aktief bly in sekulêre lewenstyle en beroepe.