Prins Siddhartha Gautama is in die sesde eeu v.C. in die suidelike streek van hedendaagse Nepal gebore. Volgens tradisie het 'n heilige man tekens op die baba waargeneem en voorspel dat hy óf 'n groot heerser óf 'n geestelik ontwaakte onderwyser sou word. Sy vader, vasbeslote dat sy seun sou heers, het hom teen pyn en ontbering beskerm deur hom met vertroosting en voorreg te omring.

Op die ouderdom van nege-en-twintig het Gautama siekte, ouderdom en dood buite die paleismure teëgekom. Verontrus deur die werklikheid van lyding, het hy sy beskermde lewe laat vaar en ses jaar as 'n rondtrekkende askeet deurgebring, op soek na insig in die menslike toestand. Hy het uiterste selfverloëning en meditasie beoefen, maar geen blywende antwoorde gevind nie.

Uiteindelik het hy besluit om onder 'n bodhi-boom te sit en belowe om nie op te staan totdat hy begrip verkry het nie. Boeddhistiese tradisie vertel dat hy versoeking en afleiding weerstaan het en volhard het totdat hy geglo het dat hy die uiteindelike waarheid begryp het. Van daardie oomblik af het hy bekend geword as die "Boeddha", wat "Ontwaakte Een" of "Verligte Een" beteken, en die res van sy lewe daaraan gewy om ander die pad te leer wat hy geglo het verder as lyding lei.

vervolg op die agterkant